ការប្រើប្រាស់ថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិតកែច្នៃពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិ គឺជាវិធីសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការការពារ និងដេញសត្វល្អិតចង្រៃ ដោយមិនចាំបាច់ពឹងផ្អែកលើថ្នាំគីមីសំយោគឡើយ។ រុក្ខជាតិក្នុងស្រុកងាយៗដូចជា ស្លឹកស្តៅ ម្ទេស ខ្ទឹមស និងស្លឹកគ្រៃ មានសារធាតុសកម្មធម្មជាតិដែលអាចរំខានដល់ការស៊ីបំផ្លាញរបស់សត្វល្អិត ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់បាក់តេរី និងមីក្រូសារពាង្គកាយល្អៗនៅក្នុងដីឡើយ។ គ្រឿងផ្សំសំខាន់ៗ និងតួនាទី៖ ស្លឹកស្តៅ៖ មានសារធាតុ azadirachtin ដែលជួយទប់ស្កាត់ការស៊ីបំផ្លាញ និងការបន្តពូជរបស់សត្វល្អិត (ដូចជា ចិនចាំង ឬដង្កូវ)។ ខ្ទឹមស និង ម្ទេស៖ មានក្លិនឆួល និងជាតិហិរ (capsaicin) ជួយដេញសត្វល្អិតជញ្ជក់រុក្ខជាតិ និងស្រមោចផ្សេងៗ។ ស្លឹកគ្រៃ៖ មានប្រេងក្រអូបធម្មជាតិដែលជួយបំបាំងក្លិនដំណាំ ធ្វើឱ្យសត្វល្អិតពិបាកក្នុងការស្វែងរកដំណាំ។ បច្ចេកទេស និងជំហាននៃការធ្វើ៖ ជំហានទី (១)៖ ការរៀបចំគ្រឿងផ្សំ បុក ឬកិនស្លឹកស្តៅ ខ្ទឹមស ម្ទេស និងស្លឹកគ្រៃឱ្យល្អិត ដើម្បីឱ្យចេញសារធាតុសកម្ម និងប្រេងក្រអូប។ ជំហានទី (២)៖ ការត្រាំសกัดសារធាតុ យកគ្រឿងផ្សំដែលបុកបាន ដាក់ចូលក្នុងធុងមួយ រួចចាក់ទឹកស្អាតចូល ហើយទុកចោលក្នុងទីប្រាំង ឬរមាសរយៈពេល ២៤ ទៅ ៤៨ ម៉ោង។ ជំហានទី (៣)៖ ការត្រង យកទឹកដែលបានត្រាំរួច មកត្រងជាមួយស្បៃល្អិតឱ្យបានស្អាត ដើម្បីកុំឱ្យមានកាកសល់ ដែលអាចធ្វើឱ្យស្ទះក្បាលបាញ់ថ្នាំ។ ជំហានទី (៤)៖ ការលាយ និងបាញ់ យកទឹកថ្នាំដែលត្រងរួច លាយជាមួយទឹកស្អាត (តាមសមាមាត្រទូទៅ ទឹកថ្នាំ ១ ភាគ លាយទឹកស្អាត ១០ ភាគ)។ បាញ់ទៅលើស្លឹក និងដើមដំណាំ នៅពេលព្រឹកព្រលឹម ឬពេលល្ងាចត្រជាក់។ ជំហានទី (៥)៖ ការប្រមូលកាកសំណល់ កាករុក្ខជាតិដែលសល់ពីការត្រង អាចយកទៅដាក់ធ្វើជាជីកុំប៉ូស ឬគ្របជុំវិញគល់ដំណាំបាន។ #កសិកម្មធម្មជាតិ #ថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិត #គន្លឹះកសិកម្ម #OrganicGardening #BioPesticides

នៅក្នុងប្រទេសយើងហាក់ដូចជាមិនចង់ឲ្យកសិករប្រើជីគីមីសោះមូលហេតុអ្វី? ខ្ញុំគិតថាបើប្រើត្រូវបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវដូចជាមិនខូចដីប៉ុន្មានទេ

មូលហេតុក្រូចឆ្មាចេញជ័រ ?

អត្ថប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណូ (Amino Acid) ១. បង្កើនភាពធន់នឹងសម្ពាធបរិស្ថាន (Stress) សីតុណ្ហភាពខ្ពស់ សំណើមទាប ការកកនៃទឹកសន្សើម ការបំផ្លាញពីសត្វល្អិតចង្រៃ ជំនន់ទឹកភ្លៀង និងការលិចទឹក អាចកាត់បន្ថយទិន្នផល និងគុណភាពដំណាំ។ ការប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណូនៅមុន ក្នុងអំឡុងពេល ឬក្រោយពេលជួបប្រទះសម្ពាធទាំងនេះ អាចជួយឱ្យរុក្ខជាតិធន់ទ្រាំនឹងលក្ខខណ្ឌមិនអំណោយផលបានកាន់តែល្អ និងស្តារលូតលាស់ឡើងវិញបានលឿនជាងមុន។ ២. បង្កើនការផលិតក្លរ៉ូភីល និងការធ្វើរស្មីសំយោគ អាស៊ីតអាមីណូដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការផលិតក្លរ៉ូភីល (Chlorophyll) ដែលជាជាតិពណ៌បៃតងទទួលបន្ទុកក្នុងដំណើរការធ្វើរស្មីសំយោគ។ តាមរយៈការបង្កើនការផលិតក្លរ៉ូភីល ការប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណូអាចជួយកែលម្អសមត្ថភាពរបស់រុក្ខជាតិក្នុងការផលិតអាហារ និងថាមពល ដែលបណ្តាលឱ្យរុក្ខជាតិមានការលូតលាស់កាន់តែមានសុខភាពល្អ។ ៣. ការគ្រប់គ្រងសកម្មភាពរបស់ស្តូម៉ាត (ស្បែកស្លឹក) ការបើក និងបិទរបស់ស្តូម៉ាត (រន្ធតូចៗនៅលើផ្ទៃស្លឹក) គឺរងឥទ្ធិពលពីកត្តាផ្សេងៗដូចជា ពន្លឺ សីតុណ្ហភាព សំណើម និងអាស៊ីតអាមីណូ។ អាស៊ីតអាមីណូអាចជួយគ្រប់គ្រងដំណើរការទាំងនេះ ដែលរួមចំណែកដល់ការកែលម្អមុខងាររបស់រុក្ខជាតិ និងការគ្រប់គ្រងទឹកបានកាន់តែប្រសើរ។ ៤. ជួយដល់ការលម្អង និងការលូតលាស់របស់ផ្លែបានល្អជាងមុន អាស៊ីតអាមីណូគឺជាសារធាតុចិញ្ចឹមដ៏សំខាន់សម្រាប់ការលម្អង និងការបង្កកំណើតប្រកបដោយជោគជ័យ។ ពួកវាអាចបង្កើនលទ្ធភាពរស់រាន និងអត្រាដំណុះនៃលម្អង ព្រមទាំងជួយជំរុញឱ្យបំពង់លម្អងលូតលាស់បានវែងជាងមុន។ ជាលទ្ធផល រុក្ខជាតិអាចទទួលបានអត្រាកាន់ផ្លែខ្ពស់ ធ្វើឱ្យកោសិកាផ្លែរឹងមាំ រក្សាទុកបានយូរ ព្រមទាំងបង្កើនរសជាតិ និងគុណភាពផងដែរ។ អនុសាសន៍ក្នុងការប្រើប្រាស់ អាស៊ីតអាមីណូអាចដាក់ចូលទៅក្នុងដីម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ឬម្តងរៀងរាល់បីសប្តាហ៍ម្តង អាស្រ័យលើតម្រូវការរបស់ដំណាំ។ ពួកវាក៏អាចប្រើប្រាស់ជាទម្រង់បាញ់តាមស្លឹក (Foliar spray) រៀងរាល់ប្រាំទៅប្រាំពីរថ្ងៃម្តងផងដែរ។ ដោយសាររូបមន្តអាស៊ីតអាមីណូជាច្រើនមានផ្ទុកនូវបរិមាណអាសូត (Nitrogen) យ៉ាងច្រើន ពួកវាមានសក្តានុពលក្នុងការក្លាយជាប្រភពសារធាតុចិញ្ចឹមអាសូតជំនួស ឬបន្ថែម នៅក្នុងប្រព័ន្ធផលិតកម្មដំណាំនាពេលអនាគត។

ដំណាក់កាលទាំង ៣ នៃការធ្វើជីកំប៉ុស ជាទូទៅ ការធ្វើជីកំប៉ុសឆ្លងកាត់ដំណាក់កាលសំខាន់ៗចំនួន ៣៖ ១. ដំណាក់កាលឡើងកម្ដៅ (Thermophilic Stage) ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីគំនរជីកំប៉ុសត្រូវបានរៀបចំរួច សីតុណ្ហភាពរបស់វានឹងចាប់ផ្តើមឡើងខ្ពស់។ សីតុណ្ហភាពខ្ពស់បំផុតជាទូទៅស្ថិតនៅចំកណ្តាលនៃគំនរជី។ ដំណាក់កាលសីតុណ្ហភាពខ្ពស់នេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះវាជួយបំផ្លាញភ្នាក់ងារបង្កជំងឺរុក្ខជាតិ មីក្រូសារពាង្គកាយដែលមានគ្រោះថ្នាក់ និងគ្រាប់ស្មៅមួយចំនួន។ វាក៏ជួយពន្លឿនដំណើរការរលួយឱ្យកាន់តែលឿនផងដែរ។ ២. ដំណាក់កាលចុះត្រជាក់ (Cooling Stage) បន្ទាប់ពីសារធាតុសរីរាង្គដែលងាយរលួយភាគច្រើនត្រូវបានបំបែករួចរាល់ សីតុណ្ហភាពនឹងចាប់ផ្តើមថយចុះជាបណ្តើរៗ។ នៅក្នុងដំណាក់កាលនេះ ផ្សិតចាប់ផ្តើមមានសកម្មភាពខ្លាំងក្លាជាងមុន។ សរសៃផ្សិត (hyphae) ជួយបំបែកសារធាតុដែលរឹងៗ ដូចជា មែកឈើក្រៀម ស្លឹកឈើស្ងួត និងកាកសំណល់រុក្ខជាតិដែលមានសរសៃច្រើន ដែលបាក់តេរីមិនអាចបំបែកបានដោយងាយ។ ៣. ដំណាក់កាលទុំ/ស៊ាំ (Maturation / Curing Stage) ដំណាក់កាលចុងក្រោយ គឺដំណាក់កាលទុំ ឬស៊ាំ ដែលនៅក្នុងនោះជីកំប៉ុសចាប់ផ្តើមមានស្ថិរភាព។ នៅចំណុចនេះ សារពាង្គកាយដូចជា ជន្លេន និងកម្រោល/កណ្តៀរ នឹងផ្លាស់ទីចូលទៅក្នុងគំនរជីកំប៉ុស។ សកម្មភា

អត្ថប្រយោជន៍នៃការប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណូ (Amino Acid) ១. បង្កើនភាពធន់នឹងសម្ពាធបរិស្ថាន (Stress) សីតុណ្ហភាពខ្ពស់ សំណើមទាប ការកកនៃទឹកសន្សើម ការបំផ្លាញពីសត្វល្អិតចង្រៃ ជំនន់ទឹកភ្លៀង និងការលិចទឹក អាចកាត់បន្ថយទិន្នផល និងគុណភាពដំណាំ។ ការប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណូនៅមុន ក្នុងអំឡុងពេល ឬក្រោយពេលជួបប្រទះសម្ពាធទាំងនេះ អាចជួយឱ្យរុក្ខជាតិធន់ទ្រាំនឹងលក្ខខណ្ឌមិនអំណោយផលបានកាន់តែល្អ និងស្តារលូតលាស់ឡើងវិញបានលឿនជាងមុន។ ២. បង្កើនការផលិតក្លរ៉ូភីល និងការធ្វើរស្មីសំយោគ អាស៊ីតអាមីណូដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការផលិតក្លរ៉ូភីល (Chlorophyll) ដែលជាជាតិពណ៌បៃតងទទួលបន្ទុកក្នុងដំណើរការធ្វើរស្មីសំយោគ។ តាមរយៈការបង្កើនការផលិតក្លរ៉ូភីល ការប្រើប្រាស់អាស៊ីតអាមីណូអាចជួយកែលម្អសមត្ថភាពរបស់រុក្ខជាតិក្នុងការផលិតអាហារ និងថាមពល ដែលបណ្តាលឱ្យរុក្ខជាតិមានការលូតលាស់កាន់តែមានសុខភាពល្អ។ ៣. ការគ្រប់គ្រងសកម្មភាពរបស់ស្តូម៉ាត (ស្បែកស្លឹក) ការបើក និងបិទរបស់ស្តូម៉ាត (រន្ធតូចៗនៅលើផ្ទៃស្លឹក) គឺរងឥទ្ធិពលពីកត្តាផ្សេងៗដូចជា ពន្លឺ សីតុណ្ហភាព សំណើម និងអាស៊ីតអាមីណូ។ អាស៊ីតអាមីណូអាចជួយគ្រប់គ្រងដំណើរការទាំងនេះ ដែលរួមចំណែកដល់ការកែលម្អមុខងាររបស់រុក្ខជាតិ និងការគ្រប់គ្រងទឹកបានកាន់តែប្រសើរ។ ៤. ជួយដល់ការលម្អង និងការលូតលាស់របស់ផ្លែបានល្អជាងមុន អាស៊ីតអាមីណូគឺជាសារធាតុចិញ្ចឹមដ៏សំខាន់សម្រាប់ការលម្អង និងការបង្កកំណើតប្រកបដោយជោគជ័យ។ ពួកវាអាចបង្កើនលទ្ធភាពរស់រាន និងអត្រាដំណុះនៃលម្អង ព្រមទាំងជួយជំរុញឱ្យបំពង់លម្អងលូតលាស់បានវែងជាងមុន។ ជាលទ្ធផល រុក្ខជាតិអាចទទួលបានអត្រាកាន់ផ្លែខ្ពស់ ធ្វើឱ្យកោសិកាផ្លែរឹងមាំ រក្សាទុកបានយូរ ព្រមទាំងបង្កើនរសជាតិ និងគុណភាពផងដែរ។ អនុសាសន៍ក្នុងការប្រើប្រាស់ អាស៊ីតអាមីណូអាចដាក់ចូលទៅក្នុងដីម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ឬម្តងរៀងរាល់បីសប្តាហ៍ម្តង អាស្រ័យលើតម្រូវការរបស់ដំណាំ។ ពួកវាក៏អាចប្រើប្រាស់ជាទម្រង់បាញ់តាមស្លឹក (Foliar spray) រៀងរាល់ប្រាំទៅប្រាំពីរថ្ងៃម្តងផងដែរ។ ដោយសាររូបមន្តអាស៊ីតអាមីណូជាច្រើនមានផ្ទុកនូវបរិមាណអាសូត (Nitrogen) យ៉ាងច្រើន ពួកវាមានសក្តានុពលក្នុងការក្លាយជាប្រភពសារធាតុចិញ្ចឹមអាសូតជំនួស ឬបន្ថែម នៅក្នុងប្រព័ន្ធផលិតកម្មដំណាំនាពេលអនាគត។

អំបិលអ៊ីបស៊ុម (ម៉ាញេស្យូមស៊ុលហ្វាត) និងអត្ថប្រយោជន៍របស់វាចំពោះរុក្ខជាតិ អំបិលអ៊ីបស៊ុម (Epsom salt) គឺជាសមាសធាតុគីមីមួយប្រភេទដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ម៉ាញេស្យូមស៊ុលហ្វាត (magnesium sulfate)។ វាមានផ្ទុកនូវសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗពីរប្រភេទសម្រាប់រុក្ខជាតិ គឺ៖ ម៉ាញេស្យូម និង ស៊ុលហ្វ័រ (ស្ពាន់ធ័រ)។ ម៉ាញេស្យូម៖ ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបណ្តុះគ្រាប់ពូជ, ពង្រឹងកោសិការុក្ខជាតិ, ជម្រុញការផលិតក្លរ៉ូភីល (ជាតិពណ៌បៃតងដែលចាំបាច់សម្រាប់ការធ្វើរស្មីសំយោគ), បង្កើនការស្រូបយកជាតិអាសូត និងផូស្វ័រ, ព្រមទាំងជួយដល់ការរីកលូតលាស់នៃផ្កានិងផ្លែឱ្យមានសុខភាពល្អ។ ស៊ុលហ្វ័រ៖ ក៏ជាសារធាតុចាំបាច់សម្រាប់ការផលិតក្លរ៉ូភីល និងការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមផងដែរ។ ដូច្នេះហើយ អំបិលអ៊ីបស៊ុម (ម៉ាញេស្យូមស៊ុលហ្វាត) អាចជួយឱ្យរុក្ខជាតិមានពណ៌បៃតងជាងមុន, ជម្រុញការចេញផ្កាឱ្យបានកាន់តែល្អ, និងបង្កើនការលូតលាស់ទូទៅរបស់រុក្ខជាតិ។ លើសពីនេះទៅទៀត អំបិលអ៊ីបស៊ុមអាចជួយដេញសត្វខ្យងសំបក និងសត្វល្អិតចង្រៃមួយចំនួន (ដូចជាពួកសត្វកកេរ) ដែលជួបប្រទះជាញឹកញាប់នៅជិតប្រភពទឹកកសិកម្ម។ ជាទូទៅ ទឹកសូលុយស្យុងអំបិលអ៊ីបស៊ុមត្រូវបានប្រើប្រាស់ជា phổ biến ចំពោះរុក្ខជាតិដែលត្រូវការជាតិម៉ាញេស្យូមខ្ពស់ ដូ

តើពណ៌ដីប្រាប់យើងពីអ្វីខ្លះ? ដោយសារតែពណ៌ដីអាចផ្តល់តម្រុយអំពីអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅខាងក្រោមផ្ទៃដី ការសិក្សាអំពីពណ៌ដីគឺជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់ក្នុងការស្វែងយល់ពីស្ថានភាពរបស់ដី។ ដីពណ៌ក្រហម៖ ជាទូទៅបង្ហាញពីវត្តមាននៃសារធាតុដែកអុកស៊ីត (iron oxides) ដែលមិនរលាយនៅក្នុងដី។ ដីប្រភេទនេះច្រើនតែមានប្រព័ន្ធរំភាយទឹក និងខ្យល់ចេញចូលបានល្អ។ ទឹកហូរឆ្លងកាត់វាបានលឿនល្មម ហើយអុកស៊ីសែនអាចរក្សាទុកនៅក្នុងស្រទាប់ដីបាន។ ដីពណ៌ត្នោត៖ ជាធម្មតាមានប្រព័ន្ធរំភាយទឹកពីកម្រិតមធ្យមទៅល្អ។ ពួកវាច្រើនតែផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងកម្រិតសារធាតុសរីរាង្គខ្ពស់ ទោះបីជាវាមិនមែនជាករណីដាច់ខាតសម្រាប់គ្រប់លក្ខខណ្ឌក៏ដោយ។ ដីពណ៌លឿង៖ អាចបង្ហាញពីការខ្សត់ខ្យល់អុកស៊ីសែន ឬមានកម្រិតទឹកក្រោមដីខ្ពស់នៅកៀកនឹងផ្ទៃដី។ ជាទូទៅ ដីទាំងនេះងាយនឹងជួបប្រទះនូវដំណាក់កាលកង្វះខាតអុកស៊ីសែន។ ដីពណ៌ប្រផេះ៖ ច្រើនតែជាសញ្ញាបង្ហាញថាដីនោះដក់ទឹកក្នុងរយៈពេលយូរ។ ពួកវាជាធម្មតាមានប្រព័ន្ធរំភាយទឹកមិនល្អ និងបង្ហាញពីការខ្វះខាតអុកស៊ីសែនក្នុងរយៈពេលយូរនៅក្នុងដី។ ដីពណ៌ខ្មៅ៖ ជាធម្មតាមានផ្ទុកនូវសារធាតុសរីរាង្គក្នុងបរិមាណច្រើន ឬមានកម្រិតដីឥដ្ឋខ្ពស់។ អាស្រ័យលើប្រភេទ និងបរិមាណដីឥដ្ឋដែលមាន ភាពអាចដកទឹកចេញ (ការរំភាយទឹក) អាចមានចាប់ពីកម្រិតមធ្យមទៅកម្រិតខ្សោយ។ នៅពេលដែលពណ៌ដីប្រែជាស្រាលជាងមុន វាអាចបង្ហាញថាសារធាតុចិញ្ចឹម និងសមាសធាតុផ្សេងៗដូចជា ដែក អាលុយមីញ៉ូម និងសារធាតុសរីរាង្គ ត្រូវបានទឹកលាងជម្រះ (leached) អស់ហើយ។ ប្រសិនបើដីមើលទៅជិតសស្គុស វាអាចមានប្រព័ន្ធរំភាយទឹកមិនល្អ ឬមានស្រទាប់ទឹកដក់ជោកជាំនៅខាងក្រោមផ្ទៃដី។ ក្រោមលក្ខខណ្ឌបែបនេះ សារធាតុចិញ្ចឹមអាចនឹងត្រូវបាត់បង់យ៉ាងងាយស្រួលតាមរយៈការលាងជម្រះរបស់ទឹក។ ដីខ្លះបង្ហាញពណ៌ឆើតឆាយ ឬមានលក្ខណៈអុជៗ (ដៅៗ)។ លំនាំពណ៌ទាំងនេះច្រើនតែផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងប្រព័ន្ធរំភាយទឹកមិនល្អ និងដំណាក់កាលដែលដីដក់ទឹកជោកជាំ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងមិនគួរប្រើប្រាស់ពណ៌ដីតែមួយមុខដើម្បីធ្វើការសន្និដ្ឋានឱ្យបានច្បាស់លាស់នោះទេ វាគ្រាន់តែផ្តល់ជាការចង្អុលបង្ហាញទូទៅអំពីស្ថានភាពដីតែប៉ុណ្ណោះ។ 📲 ទាញយក Mekong Farm នៅថ្ងៃនេះ៖ https://onelink.to/mekongfarm 📱 មាននៅលើ Google Play & App Store #mekongfarmapp #Mekongfarm #agriculture #smartaxiata

អត្ថប្រយោជន៍នៃសម្បកស៊ុតចំពោះដី សម្បកស៊ុត ដែលជារឿយៗត្រូវបានគេបោះចោលជាកាកសំណល់ផ្ទះបាយ ពិតជាអាចផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនដល់ដី។ ការបន្ថែមសម្បកស៊ុតទៅក្នុងដី អាចផ្គត់ផ្គង់សារធាតុចិញ្ចឹមដល់រុក្ខជាតិ ដែលជួយឱ្យពួកវាលូតលាស់កាន់តែមានសុខភាពល្អ និងរឹងមាំ។ ពួកវាក៏អាចជួយការពាររុក្ខជាតិពីសត្វល្អិតចង្រៃមួយចំនួនផងដែរ។ លើសពីនេះ សម្បកស៊ុតអាចជួយកែសម្រួលកម្រិត pH របស់ដី (កម្រិតអាស៊ីត-អាល់កាឡាំង)។ គេអាចប្រើប្រាស់ពួកវាបានទាំងសម្រាប់រុក្ខជាតិក្នុងសួនក្រៅផ្ទះ និងរុក្ខជាតិលម្អក្នុងផ្ទះ។ នៅផ្ទះរបស់អ្នកនិពន្ធផ្ទាល់ សម្បកស៊ុតកិនបំបែកត្រូវបានដាក់ជាញឹកញាប់ទៅលើដើមផ្កាកុលាប ផ្កាម្លិះ ផ្កាអ័រគីដេ (ផ្កាស្បៃរឿង) និងរុក្ខជាតិលម្អផ្សេងៗទៀត។ ពួកវាពិតជាមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់។ ហេតុដូច្នេះហើយ ខាងក្រោមនេះគឺជាអត្ថប្រយោជន៍ចម្បងទាំង ៣ នៃការបន្ថែមសម្បកស៊ុតទៅក្នុងសួនច្បារ ឬផើងផ្កា៖ ១. ពង្រឹងសុខភាពរុក្ខជាតិ សម្បកស៊ុតមានផ្ទុកសារធាតុរ៉ែម្យ៉ាងហៅថា កាល់ស្យូមកាបូណាត (Calcium Carbonate) ដែលគាំទ្រដល់ការលូតលាស់ដ៏មានសុខភាពល្អរបស់រុក្ខជាតិ។ សារធាតុចិញ្ចឹមនេះក៏ជួយពង្រឹងកោសិកាជញ្ជាំងរបស់រុក្ខជាតិផងដែរ។ ចំពោះមនុស្សយើង វាអាចប្រៀបប្រដូចទៅនឹងរបៀបដែលជាតិកាល់ស្យូមជួយពង្រឹងឆ្អឹង និងសន្លាក់ដូច្នោះដែរ។ បន្ថែមពីនេះ សម្បកស៊ុតមានផ្ទុកនូវសារធាតុផូស្វ័រ និងប៉ូតាស្យូមក្នុងបរិមាណតិចតួច។ ផូស្វ័រជួយជំរុញដល់ការលូតលាស់ឫស ការបង្កើតគ្រាប់ ការចេញផ្កា និងការហុចផ្លែ។ ចំណែកឯប៉ូតាស្យូមវិញ ជួយពង្រឹងដើម និងគាំទ្រដល់ការលូតលាស់ ក៏ដូចជាការរស់រានមានជីវិតសរុបរបស់រុក្ខជាតិ។ ២. ការពាររុក្ខជាតិពីសត្វល្អិតចង្រៃ ប្រសិនបើសួនច្បារ ឬផើងផ្ការបស់អ្នកជួបប្រទះការបំផ្លិចបំផ្លាញញឹកញាប់ពីសត្វខ្យង ឬសត្វល្មូនឥតសំបក (Slug) សម្បកស៊ុតអាចជួយការពាររុក្ខជាតិទាំងនោះបាន។ ដោយសារតែវាយនភាពមុត និងស្រួយរបស់វា សម្បកស៊ុតអាចធ្វើឱ្យសត្វចង្រៃទាំងនេះរារែកមិនហ៊ានចូលជិតរុក្ខជាតិឡើយ។ អ្នកអាចបាចសម្បកស៊ុតនៅជុំវិញគល់រុក្ខជាតិដើម្បីការពារ។ ចំណាំ៖ ប្រសិនបើអ្នកប្រើប្រាស់សម្បកស៊ុតជាប្រភពសារធាតុចិញ្ចឹមចម្បង វាជាការល្អបំផុតដែលត្រូវកិនវាឱ្យទៅជាកំទេចតូចៗ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើគោលបំណងគឺដើម្បីកំចាត់សត្វល្អិតចង្រៃ ការដាក់បំណែកសម្បកស៊ុតធំៗ (ទំហំប្រហែល ២ អ៊ីញ) នៅជុំវិញរុក្ខជាតិ គឺមានប្រសិទ្ធភាពជាងការកិនវាឱ្យទៅជាម្សៅ។ ៣. រក្សាតុល្យភាពអាស៊ីត និងអាល់កាឡាំងរបស់ដី អត្ថប្រយោជន៍មួយទៀតនៃការបន្ថែមសម្បកស៊ុត គឺសមត្ថភាពរបស់វាក្នុងការកែសម្រួលកម្រិត pH របស់ដី។ ជាតិកាល់ស្យូមនៅក្នុងសម្បកស៊ុតអាចជួយបង្កើនកម្រិត pH របស់ដី (កាត់បន្ថយជាតិអាស៊ីត)។ រុក្ខជាតិភាគច្រើនពិបាកលូតលាស់បានល្អនៅក្នុងដីដែលមានជាតិអាស៊ីតខ្លាំងពេក។ ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ការបន្ថែមសម្បកស៊ុតអាចជួយឱ្យលក្ខខណ្ឌដីមានតុល្យភាពឡើងវិញ។ ប្រសិនបើអ្នកមានការព្រួយបារម្ភអំពីរបៀបដែលសម្បកស៊ុតអាចប៉ះពាល់ដល់កម្រិត pH របស់ដី អ្នកអាចលាយម្សៅសម្បកស៊ុតកិន ជាមួយកាកកាហ្វេដែលប្រើរួច មុននឹងយកទៅដាក់ឱ្យរុក្ខជាតិ។ #mekongfarmapp #Mekongfarm #agriculture #smartaxiata

វិធីផ្សេងទៀតក្នុងការប្រើប្រាស់សំបកពងមាន់/ពងទា (Eggshells) សំបកពងមាន់/ពងទាក៏អាចត្រូវបានបន្ថែមទៅក្នុងជីកំប៉ុស រួមជាមួយនឹងកាកសំណល់ធម្មជាតិដទៃទៀតផងដែរ។ សារធាតុរ៉ែនៅក្នុងសំបកពងមាន់/ពងទានឹងរលាយបន្តិចម្តងៗ ហើយជួយបង្កើនសារធាតុចិញ្ចឹមដល់ជីកំប៉ុស។ ដោយសារតែសំបកពងមាន់/ពងទាត្រូវចំណាយពេលយូរក្នុងការរលាយ ការកិនកម្ទេចពួកវាឱ្យម៉ត់មុននឹងដាក់ចូលក្នុងជីកំប៉ុស អាចជួយពន្លឿនដំណើរការនេះបាន។ វិធីសាស្ត្រមួយទៀតគឺ ការធ្វើទឹកសារធាតុចិញ្ចឹមពីសំបកពងមាន់/ពងទា៖ លាង សំបកពងមាន់/ពងទាឱ្យបានស្អាតល្អ។ ទុក ពួកវាឱ្យស្ងួតទាំងស្រុង។ កិន ពួកវាឱ្យទៅជាម្សៅម៉ត់។ ដាក់ ម្សៅនោះទៅក្នុងកែវ ឬប្រអប់ រួចចាក់ទឹកពុះពីលើ។ កូរ ល្បាយនោះរហូតទាល់តែវាចុះត្រជាក់មកនៅត្រឹមកម្រិតសីតុណ្ហភាពបន្ទប់។ នៅពេលត្រជាក់ ត្រងយកតែទឹក ហើយយកវាទៅស្រោចរុក្ខជាតិ។ កាកសំបកពងមាន់/ពងទា ដែលនៅសល់ អាចយកទៅបន្ថែមក្នុងជីកំប៉ុសបាន។ ចំណាំ៖ ប្រសិនបើអ្នកមិនទាន់អាចផ្លាស់ប្តូរដីនៅក្នុងថូផ្ការបស់អ្នកបានទេនោះ ការធ្វើ និងការប្រើប្រាស់ទឹកសំបកពងមាន់/ពងទានេះ នៅតែអាចផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់រុក្ខជាតិរបស់អ្នកបានដដែល។